กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ไม่จำเป็นต้องพูดเกลี้ยกล่อมกู้เว่ยเจียงยืดยาวอีกต่อไป ทำให้อวี๋เพ่ยหลานรู้สึกผ่อนคลายลงไม่น้อย
“จัดการได้ดีมาก ขอบคุณรองผู้บัญชาการกองพลกู้ที่คิดเผื่อกันขนาดนี้”
“คุณเกรงใจกันเกินไปแล้ว เดิมทีวันนี้ผมชวนมากินข้าวก็เพราะอยากขอบคุณคุณ” กู้เว่ยเจียงไม่คิดเลยว่าอวี๋เพ่ยหลานจะยุ่งขนาดนี้ แม้กลับจากเดินทางไปทำงานต่างเมืองแล้ว ช่วงสุดสัปดาห์ยังต้องทำงานล่วงเวลาอีก
“ช่วงหลายวันนี้พวกเราต่างก็ใช้ชีวิตกันอย่างทรมาน คุณต้องดูแลสุขภาพด้วย พักผ่อนให้ดี”
ใช่ว่าเขาไม่เคยเห็นอวี๋เพ่ยหลานยุ่งจนแทบไม่ได้หยุดพัก
แต่ตอนนั้นเธอเต็มไปด้วยกำลังใจและดูเหมือนไม่รู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อย
ไม่เหมือนตอนนี้ที่ความเหนื่อยล้าปรากฏชัดอยู่บนใบหน้า