ตอนที่ 220 รอยตำหนิบนตัวเด็ก

เมื่อตอนที่พี่สามอุ้มหงอั้นกลับบ้าน เด็กคนนั้นผอมจนเหมือนลิงน้อย

เด็กยังไม่พูด ชาวบ้านต่างคิดว่าเป็นใบ้

พี่ใหญ่กับพี่สองไม่พอใจ

ถึงแม้การเลี้ยงเด็กในชนบทจะไม่พิถีพิถัน แค่ให้ข้าวให้กินก็พอ

แต่จะเลี้ยงเด็กที่ไม่รู้ที่มาแบบนี้ก็ไม่ได้กระมัง

ถ้าเกิดเลี้ยงไปก็เสียเปล่าล่ะ

อีกทั้งเด็กคนนั้นดูท่าทางเหมือนเลี้ยงไม่รอด

การมาถึงของหงอั้น ทำให้สามพี่น้องที่ความสัมพันธ์ตึงเครียดอยู่แล้ว ตอนนี้ขาดการติดต่อกันโดยสิ้นเชิง

อวี๋เพ่ยหลานพยายามไกล่เกลี่ย แต่ไม่เป็นผล

ต่อมา หงอั้นวิ่งมาที่บ้านเธอ ดึงเสื้อผ้าเธอให้วิ่งไปบ้านพี่สาม