กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหงฉีไม่รู้จะจัดการกับอาการป่วยของภรรยาอย่างไรเลย
จะบอกว่าเธอป่วยงั้นหรือ
เธอไปทำงานก็ไม่มีปัญหาอะไร ไม่อย่างนั้นทางโรงงานก็คงไม่กล้าใช้เธอต่อ
แต่ถ้าจะบอกว่าไม่ป่วย เธอก็เอาแต่คิดถึงเด็กที่เสียชีวิตก่อนวัยคนนั้นตลอด
โดยเฉพาะเมื่อเห็นเฉินหงจาง ไอ้เด็กตัวเล็กคนนั้น เธอก็มักจะพร่ำว่า “จื้อหย่วน จื้อหย่วน”
ชัดเจนว่าป่วย
เป็นโรคทางสมองนั่นแหละ
เดิมทีเฉินหงฉีคิดว่าพวกเขามีลูกอีกคน
พอมีลูกอีกคนแล้วดูแลอย่างดี โรคนี้ก็คงรักษาหาย
แต่พยายามมาครึ่งปีกว่า กลับไม่มีวี่แววอะไรเลย