ตอนที่ 144 จงใจติดโรคอีสุกอีใส

เติ้งหลินหัวเราะกับคำพูดนี้ “เรื่องแบบนี้จะกันได้หมดยังไง แต่ทำการป้องกันได้ ลดการแพร่เชื้อให้เหลือน้อยที่สุด”

ถึงแม้นี่เป็นเรื่องของศูนย์ป้องกันโรคระบาด แต่ถ้าติดเชื้อจริง โรงพยาบาลคือที่ที่ยุ่งที่สุด

ให้ความสำคัญไว้ก่อน ย่อมดีกว่าต้องมานั่งเตรียมตัวทีหลัง

ต่อให้เป็นเพียงการลดภาระงานที่ตัวเองอาจต้องแบกก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าโรคอีสุกอีใสถูกกีดกันไว้ได้จริง เมืองเอกมณฑลของพวกเขาก็ลงหนังสือพิมพ์เพื่อการประชาสัมพันธ์ได้

ไม่จำเป็นว่าต้องรักษาโรคหนักจนหายถึงจะถือเป็นผลงาน

การป้องกันก็เป็นตัวชี้วัดสำคัญของการแพทย์และสาธารณสุขเช่นกัน