กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหงอิงไข้สูงเอาแต่เรียกหาแม่
แต่คนที่เรียกหากลับไม่ใช่เย่จือชิวผู้เป็นแม่อย่างเธอ
เธออยากกินไข่ต้มน้ำตาลทรายแดง
แต่เย่จือชิวไม่เคยทำสิ่งนี้เลย
เห็นได้ชัดว่าแม่ที่เด็กเรียกหาไม่ใช่เธอ แต่คืออวี๋เพ่ยหลาน
คนที่ป่วยอ่อนแอที่สุด
และมองทะลุจิตใจคนได้ชัดที่สุดเช่นกัน
ถึงเด็กจะสนิทคลอเคลียกับเธอทั้งวัน แต่ในส่วนลึกของหัวใจหงอิง คนที่เธอพึ่งพาที่สุดยังคงเป็นแม่แท้ ๆ ของเธอ
เย่จือชิวรู้สึกราวกับถูกฝ่ามือตบเข้าที่ใบหน้าตัวเอง
เจ็บจนแขนขาและทุกส่วนในร่างกายของเธอชาไปหมด