กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
อารมณ์ของคนเป็นสิ่งมหัศจรรย์มาก
แม้แต่อวี๋เพ่ยหลานไม่ได้พูดกับเย่จือชิว แต่ก็สัมผัสได้อย่างไวว่าเย่จือชิวโกรธ
โกรธก็โกรธสิ
โกรธจนเป็นโรคก็ไม่มีใครรับแทน
อวี๋เพ่ยหลานพูดกับผู้จัดการร้านผักต่อ
กว่าจะออกจากร้านจำหน่ายผักนี้ก็หนึ่งเค่อให้หลัง
เย่จือชิวยืนอยู่ไม่ไกล
ตั้งใจรออวี๋เพ่ยหลานโดยเฉพาะ
เพราะอย่างนี้ เมื่ออวี๋เพ่ยหลานมองข้ามเธอเดินผ่านไปตรง ๆ ไฟโกรธของเย่จือชิวจึงกดไว้ไม่อยู่
“อวี๋เพ่ยหลาน คุณหยุดอยู่ตรงนั้นเลย”