กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
การเจรจาระหว่างสองพี่น้องตระกูลวางกับเฉินหงฉีชะงักงันไปชั่วคราว
พวกเขาถูกไล่ตะเพิดออกจากบ้านตระกูลเฉิน
“อย่าหวังว่าฉันจะเซ็นหนังสือให้อภัย เด็ดขาด”
คนในตรอกเห็นภาพนี้แล้วก็รู้สึกไม่ดีในใจ
เด็กคนนั้น เด็กที่เฝ้ารอมาเนิ่นนานก็จากไปเช่นนี้ ใครก็ตามก็คงรู้สึกขมขื่นราวกับแช่ไว้ในน้ำดี
แม้ปกติเพื่อนบ้านจะพูดจาไม่ค่อยดีเกี่ยวกับตระกูลเฉิน แต่ตอนนี้ส่วนใหญ่กลับสงสาร
จ้าวจินจือคือข้อยกเว้น
เธอไม่สงสารวางม่านชุน และไม่สงสารเฉินซินหัว
สงสารแต่เด็กคนนั้นที่เสียชีวิตก่อนวัย
ยังไม่ครบร้อยวันด้วยซ้ำ ไม่ทันรู้ว่าโลกมนุษย์เป็นอย่างไรก็จากไปอย่างเร่งร้อน