ตอนที่ 108 ฉีกหนังสือแจ้งรับเข้าเรียนมหาวิทยาลัยของคนอื่น

เงินที่ร้านอาหารเช้าหาได้นั้นมีจำกัด ต่อให้พยายามแค่ไหน หนึ่งวันก็ทำซาลาเปาได้เพิ่มอย่างมากแค่ไม่กี่ร้อยลูก หาเงินได้เพิ่มแค่หลายสิบหยวน

แต่ถ้าเป็นภัตตาคารละก็ เรื่องนั้นก็ต่างออกไป

หลี่อ้ายชิวไม่รู้ว่าอวี๋เพ่ยหลานคิดอะไรอยู่กันแน่ แต่เธอรู้สึกว่าที่ตัวเองเดาไว้นั้นไม่ผิด

ตอนนี้ลองหยั่งเชิงดูสักหน่อย

อวี๋เพ่ยหลานยิ้มแล้วพูดว่า “พี่สะใภ้รองพูดถูก ทำอาหารหม้อใหญ่ได้ดีแล้ว ยังต้องกลัวทำอย่างอื่นไม่ดีอีกหรือ”

กั๋วต้งกับคนอื่น ๆ ต่างแต่งงานมีลูกกันแล้ว ให้พวกเขากลับไปเรียนหนังสืออีกก็เท่ากับทำให้ลำบาก อนาคตถ้ามีโอกาสก็ไปเรียนมหาวิทยาลัยภาคค่ำเพื่อคว้าปริญญากับใบประกาศมาได้