กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“แต่งงาน?”
“ใช่ กำลังจะแต่งงาน เมื่อวานตอนเอาเงินมาคืนฉัน ยังให้ลูกอมมาเต็มกำมือ บอกว่าเป็นลูกอมมงคล” จ้าวจินจือไม่เคยรู้มาก่อนว่าลูกอมมงคลจะร้อนมือได้ถึงเพียงนี้
เธอค่อย ๆ สังเกตสีหน้าของอวี๋เพ่ยหลานอย่างระมัดระวัง
ไม่ได้ดูเศร้าเสียใจเลยสักนิด ซ้ำยัง…
เธอยังหัวเราะอยู่
“อวี๋เพ่ยหลาน เธอไม่เป็นไรใช่ไหม อย่าทำให้ฉันกลัวสิ” จ้าวจินจือเริ่มร้อนรน “เธอหัวเราะอะไรน่ะ”
“ไม่เป็นไร แค่รู้สึกว่าเรื่องนี้ก็สนุกดี”
คนแก่อายุเจ็ดสิบแปดสิบได้ครองคู่อีกครั้ง นั่นคือการทำฝันให้เป็นจริง
แต่คนอายุราวสี่สิบกลับกระตือรือร้นไปเป็นแม่เลี้ยงให้คนอื่น…
“ความรักช่างยิ่งใหญ่จริง ๆ หวังว่าพวกเขาจะรักมั่นคงดุจทองและรักใคร่กันตลอดไป”