กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินซินหัวเพิ่งกลับมาทำงานวันแรก ก็เป็นลมอีกแล้ว!
วิศวกรสวี่รู้สึกว่านี่ไม่ใช่ความรับผิดชอบของตัวเอง พอเจอใครก็รีบอธิบาย—
“……ฉันก็พูดแค่ไม่กี่ประโยคเอง เขาก็เป็นลมไปแล้ว ฉันไม่ได้พูดอะไรหนัก ๆ สักหน่อยนะ”
“เป็นเขาที่เอาแต่บังคับเสี่ยวหลี่เอง ทำเอาหนูน้อยร้องไห้เลย ฉันก็พูดตามความจริง ไม่ได้ใส่สีตีไข่แม้แต่นิดเดียว”
สองคนนี้มีบุญคุณความแค้นกันอยู่แต่เดิม ตอนนั้นวิศวกรสวี่ถูกเลื่อนเป็นวิศวกรช้าไม่เคยผ่านสักที
แต่เฉินซินหัวเล่า ทำงานได้นานแค่ไหน ก็ดวงดีเป็นบ้าได้เป็นวิศวกร ถึงเงินเดือนสวัสดิการยังตามไม่ทัน แต่ก็เพราะอายุงานไม่พอ ปีสองปีก็คงดีขึ้น