กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
อวี๋เพ่ยหลานคิดว่า เธอเองก็ไม่ได้ติดค้างอะไรเด็ก ๆ พวกนี้เลยนี่นา
คอยช่วยเติมโน่นเติมนี่ให้คนนั้นคนนี้ มาสุดท้ายกลับกลายเป็นความผิดครั้งใหญ่ที่สุดได้อย่างไร
ตอนนี้เมื่อเผชิญหน้ากับความน้อยใจของลูกสาวคนโต จิตใจของอวี๋เพ่ยหลานก็แข็งขึ้น “ฉันมารับสมุดทะเบียนบ้านของหงอั้น”
เฉินหงอวี้มองคนที่เดินตรงเข้าไปในห้อง ก็รีบตามไปติด ๆ “แม่ ทำอะไรน่ะ แม่จะย้ายทะเบียนบ้านของลูกคนที่สามไปที่ไหน”
“ไม่ใช่เรื่องของเธอ” บ้านนี้ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก สมุดทะเบียนบ้านอยู่บนชั้นในห้องหนังสือ อวี๋เพ่ยหลานดึงหน้าของอวี๋หงอั้นออกมา เก็บใส่กระเป๋าเสื้อแล้วก็เดินออกไป
เธอไม่ได้อยากคุยกับลูกสาวคนโตคนนี้สักเท่าไร