ตอนที่ 60 เฉินซินหัวไม่ต้องเป็น “หลิ่วซื่อ” อีกแล้ว

เถียนฮวากับอวี๋เพ่ยหลานนัดกันไว้แล้ว

เธอไปรับซื้อไข่เป็ดจากหมู่บ้านใกล้ ๆ แล้วส่งมา อวี๋เพ่ยหลานเป็นคนรับซื้อ

ครั้งนี้เธอเอาของมาเอง ไข่เป็ด 300 กว่าฟอง เงินก็จ่ายให้คนไปหมดแล้ว

ถ้าพี่อวี๋ไม่รับไข่เป็ดพวกนี้ งั้น งั้นไข่เป็ดพวกนี้ก็ต้องค้างอยู่ในมือเธอแล้วสิ

ในสถานการณ์เร่งด่วน เถียนฮวาไม่ได้คิดมาก

จริง ๆ ไข่เป็ดพวกนี้ก็ไม่ใช่ขายไม่ออก

แต่ถ้าไปขายที่ตลาดผักก็ขายได้

แต่ขายปลีกมันยุ่งยากจะตาย ไปเทียบกับการขายส่งที่สบายใจสบายแรงได้ยังไง

เพื่อนบ้านคนหนึ่งยิ้ม ๆ พูดว่า: “ไข่เป็ดนี้ขายยังไงล่ะ ขายถูก ๆ ให้ฉันหน่อยสิ ฉันจะเอาไปดองไข่เค็มพอดี”

“ใช่สิ ถูกหน่อย”