กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“พี่สะใภ้ของเธอเพิ่งโม่แป้งข้าวโพดเมื่อไม่กี่วันก่อน ให้ฉันหอบมาให้เธอ บอกว่าในเมืองอะไร ๆ ก็ต้องซื้อด้วยเงิน คนในบ้านเธอเยอะ ประหยัดได้สักนิดก็ประหยัด”
แป้งข้าวโพด ถั่ว งา ข้าวโพด ถั่วลิสง หรือแม้แต่ฝ้ายนวมอีกหนึ่งถุง
ฝ้ายที่เอาเมล็ดออกแล้ว และตีฟูเรียบร้อยแล้ว
ใช้ทำผ้านวมหรือเสื้อผ้าฝ้ายกันหนาวได้เลย
ของตั้งเยอะแยะขนาดนี้ คงจะควักทั้งสองบ้านจนหมดเกลี้ยงแล้วกระมัง
อวี๋เพ่ยหลานตาแดงก่ำ “ฉันมีครบแล้ว ไม่ขาดของพวกนี้หรอก”
คิดถึงพี่ชายทั้งสองคนที่ก็ไม่หนุ่มแล้ว ยังต้องต่อรถสองต่อเข้ามาเมืองเอกมณฑล
สุดท้ายอวี๋เพ่ยหลานก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่