ตอนที่ 45 ความสงสัยของอวี๋เพ่ยหลาน

ออกไปเช่าบ้านอยู่จริง ๆ ก็ไม่เปลืองเงินเท่าไหร่ สองผัวเมียออกไปเช่าสองห้อง อย่างมากก็แค่สองสามหยวน

แต่แบบนั้นก็ต้องไปอยู่เรือนรวมแชร์ห้องเช่ากับคนอื่นแน่ ๆ

จะสะดวกและกลมเกลียวเท่าคนในครอบครัวอยู่ด้วยกันได้ที่ไหน?

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเมืองเอกมณฑลนี้มีกฎเกณฑ์งี่เง่าเรื่องเช่าบ้านแบบนี้อยู่

วางม่านชุนเป็นสาวน้อยในเมือง ก็ย่อมรู้เรื่องนี้

น้ำเสียงอ่อนลงบ้าง “แม่ของคุณก็แค่รังแกฉันที่เป็นคนนอกแซ่ อย่าคิดว่าฉันไม่มีที่ไป ถ้าจำเป็นจริง ๆ ฉันก็กลับบ้านแม่ฉันได้”

“จะได้ยังไง แม่แค่โมโหจนหน้ามืดช่วงนี้ เลยระบายอารมณ์ทั้งหมดลงมาที่เรา” เฉินหงฉีจะปล่อยให้วางม่านชุนกลับบ้านแม่ได้อย่างไร