ตอนที่ 22 หมายังไม่กิน

ไม่งั้นล่ะ?

เธอติดใจเป็นแม่บ้านรับใช้จนติดเป็นนิสัยใช่ไหม?

ชาติที่แล้ว อวี๋เพ่ยหลานคิดว่าตนกับเฉินซินหัวเป็นสามีภรรยาที่รักใคร่กันดี ลูก ๆ ก็กตัญญู

เลี้ยงลูกแล้วยังเลี้ยงหลานชาย ถึงขั้นช่วยบ้านลูกคนโตเลี้ยงเหลนอยู่ช่วงหนึ่ง

ชะตาต้องตรากตรำ เป็นแม่บ้านรับใช้มาทั้งชีวิต

ชาตินี้ยังจะมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้ตระกูลเฉินแก่ ๆ ของพวกเขา แล้วสุดท้ายก็ถูกพวกเขาถีบออกไปงั้นเหรอ?

พอเถอะ

เธอไม่ได้โง่เสียหน่อย