ตอนที่ 10 บุญคุณช่วยชีวิต

อวี๋เพ่ยหลานจากไปแล้ว

แต่ “บารมีที่เหลือ” ยังคงอยู่

เธอพูดแค่ประโยคเดียวว่าจะแจ้งความ ทำให้พี่น้องตระกูลเฉินหลายคนกินอะไรไม่ลง

แม้เนื้อหัวหมูพะโล้จะถูกยกขึ้นโต๊ะ บะหมี่หมูซอยร้อน ๆ ควันลอย

ก็ยังไม่มีความอยากอาหารเท่าไร

วางม่านชุนพอใจที่สุด ใครไม่กิน เธอก็กิน

เนื้อหัวหมูพะโล้อร่อยจะตาย ถ้าไม่กินเพิ่มอีกสองคำก็เสียของสุด ๆ

ว่าแต่ อวี๋หงอั้นออกจากภัตตาคารของรัฐตามแม่มา

เดินได้ไม่กี่ก้าว ก็เรออิ่มออกมา

อวี๋เพ่ยหลานอดหัวเราะไม่ได้ “อร่อยใช่ไหม? ต่อไปเรามากินทุกวันเลย”