ตอนที่ 6 เงินมันสารเลว

อวี๋เพ่ยหลานไม่รู้ว่าที่บ้านเกิดอะไรขึ้น และก็ไม่สนใจด้วย

เธอพาหงอั้นตรงไปยังภัตตาคารของรัฐที่อยู่ใกล้ ๆ

ตั้งแต่ต้นปีนี้ ทางมณฑลก็เริ่มทยอยยกเลิกคูปองธัญพืชและคูปองเนื้อสัตว์

เจ้าสมุดปันส่วนธัญพืชและน้ำมันนี่ก็ทยอยถอยออกจากเวทีประวัติศาสตร์

แน่นอนว่านโยบายแต่ละที่ก็ไม่เหมือนกัน กว่าคูปองพวกนี้ทั้งหมดจะกลายเป็นอดีต ก็เป็นเรื่องอีกสิบปีให้หลัง

ตอนนี้ซื้อข้าวสาร แป้ง น้ำมัน และเนื้อไม่ต้องใช้คูปองแล้ว ไปกินร้านอาหารก็หลักการเดียวกัน

แน่นอน ต้องพกธนบัตรไปด้วย

การใช้จ่ายในภัตตาคารของรัฐยังสูงอยู่ไม่น้อย แน่นอนว่ารสชาติก็ใช้ได้ทีเดียว

ชาติที่แล้ว อวี๋เพ่ยหลานก็รับช่วงภัตตาคารของรัฐแห่งนี้ที่ใกล้จะปิดตัวเพราะบริหารไม่ดีไว้ในภายหลัง

ตอนแรกเปิดร้านอาหารที่เมืองเอกมณฑล ต่อมาก็ไปเปิดสาขาที่เมืองหลวง