ตอนที่ 3 แม่กล้าเถียงพ่อแล้วเหรอ?

อวี๋เพ่ยหลานหยุดมือ

ไม่มีทางเลือก ตบไปหลายสิบฉาด ตอนนี้มือของเธอเจ็บหนักมาก

ครั้งหน้าควรหาแผ่นไม้มา ใช้ผ้าฝ้ายพันมือไว้ ตีแล้วจะได้ไม่กระเทือนมือ

อืม กลับไปต้องทำไม้เรียวสักอัน ยังไงต่อไปก็มีโอกาสตีพวกคนเนรคุณพวกนี้อีกเยอะ

แต่เฉินหงฉีไม่ได้คิดแบบนั้น

เขาคิดว่าคำพูดของตัวเองได้ผล

มารดาแก่ได้ยินเขาพูดถึงพ่อ ก็ตกใจกลัว!

เฉินหงฉีคิดว่าตัวเองกำหมัดแม่แก่ได้แล้ว สีหน้าถึงเผยความหยิ่งผยองออกมาหลายส่วน “ตอนนี้ไม่ใช่ในชนบทแล้ว เก็บท่าทางป้าแก่จอมอาละวาดของแกไปซะ ดูไม่…”

ยังพูดไม่ทันจบ เฉินหงฉีก็รู้สึกว่าตรงหน้าตัวเองมืดลง

ราวกับมีอะไรบางอย่างปลิวผ่านไป พร้อมลมวูบหนึ่ง