เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 28 อพาร์ตเมนต์ของจูดี้
“ฉันเชื่อว่าจูดี้คงยินดีรับฟังเรื่องที่เธอเจอมานะ ถ้าหลังจากนี้ต้องการความช่วยเหลืออะไรก็บอกมาได้เลย” วีทิ้งท้ายประโยคให้คำมั่น และก็เห็นเอเวอลีนยิ้มออกมาเหมือนรู้สึกอุ่นใจขึ้นจริง ๆ
บนใบหน้าของเธอยังคงหลงเหลือร่องรอยจากการถูกทุบตี แต่ดวงตากลับเริ่มเป็นประกายราวกับได้พบความหวังใหม่
เสียงหญิงสาวอันนุ่มนวลหัวเราะพลางถามว่า “ทหารรับจ้างทุกคนเป็นคนใจกว้างเหมือนคุณหมดเลยเหรอ?”
“แน่นอนว่าไม่ ดังนั้นพวกคุณถึงได้มาเจอนางฟ้าไงล่ะ”
วีพูดติดตลก
จูดี้พูดแทรกขึ้นมาว่า “เอาล่ะ นางฟ้า กลับบ้านไปกับฉัน แล้วพักผ่อนสักครู่เถอะ”
วีมองดูเธอด้วยความประหลาดใจ เอเวอลีนเองก็เช่นกัน
จูดี้ชี้ไปที่แจ็กเก็ตบนตัวเธอ “ดูเสื้อผ้าของเธอสิ เปื้อนเลือดไปหมดแล้ว ถ้าออกไปเดินบนถนนแบบนั้น ไม่ต้องสืบเลย สต.น. (NCPD) ต้องเข้ามาหาเรื่องสอบสวนเธอแน่”
วีถึงได้สังเกตเห็นว่าตอนนี้เธอมอมแมมแค่ไหน ทั้งเสื้อยืดตัวเก่งและแจ็กเก็ตต่างชุ่มโชกไปด้วยเลือดของศัตรู มีรอยกระเซ็นเป็นจุด ๆ อยู่เต็มไปหมด ดูไม่จืดเลยทีเดียว