เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 24 เบรนแดนซ์เถื่อน
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ พี่เสือก็เผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเจตนาร้าย “จริงด้วย งั้นก็ได้ เธอตามพวกเราไป เดี๋ยวฉันจะพาไปพบพวกเขา”
“ขอเวลาสักครู่ได้ไหม ฉันมีของที่ลืมเอาไว้น่ะ” ในช่วงที่วีพูดประโยคนั้น วีก็สังเกตเห็นว่าดวงตาที่ดูเฉื่อยชาของพี่เสือพลันคมกริบขึ้นมาในชั่วพริบตา
ดูท่าคงกลับไปเอาอาวุธยุทธภัณฑ์ไม่ได้แล้ว
เธอเปลี่ยนคำพูดทันทีด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ “แค่ของจุกจิกน่ะ เอาไว้ค่อยกลับไปเอาทีหลังก็ได้ งั้นพวกเราไปกันเถอะ”
“ทางนี้ครับคนสวย เดี๋ยวผมนำทางเอง” โกโตพูดอย่างกระตือรือร้นทันที “โธ่เว้ย! ต้าซาน นายตีฉันทำไมเนี่ย?”
ต้าซานกระแอมไอแล้วเผยรอยยิ้มที่เขาคิดว่าเท่ที่สุดให้วีเห็น “เชิญทางนี้ครับคนสวย”
“ตกลง”
วีเดินตามหลังชายหนุ่มทั้งสองไป ส่วนพี่เสือหน้าบากที่เดินรั้งท้ายก็จับตาดูวีอย่างระแวดระวัง
วีคิดในใจว่ารับมือยากจริง ๆ หากไปถึงฐานที่มั่นของแก๊งไทเกอร์คลอว์ การจะช่วยเหลือคนด้วยมือเปล่าคงลำบากเกินไป ต้องไปเอาอาวุธยุทธภัณฑ์ที่คลาวด์คืนมาดูทรงแล้วคงต้องให้จูดี้ช่วยเสียแล้ว