กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 322 ไม่ใช่ ฉันเป็นนักพรตเต๋า
ตอนที่ลวี่เส้าจี๋เห็นว่าใครอยู่ที่หน้าประตู ใบหน้าเล็กๆ ของเขาก็บึ้งตึงขึ้นมาทันที
เดิมทีเขาไม่อยากให้คนคนนี้เข้ามาในบ้าน แต่เมื่อครู่เสียงของอีกฝ่ายดังมาก คาดว่าคนที่กำลังกินข้าวอยู่ข้างในคงจะได้ยินกันหมดแล้ว
ลวี่เส้าจี๋จึงทำได้เพียงยืนหลบไปด้านข้างอย่างเชื่องช้า แล้วปล่อยให้ชายหนวดทรงแปดอักษรตรงหน้าเดินเข้ามา
“พ่อกับแม่ผมกำลังกินข้าวอยู่”
สิ้นเสียงของเขา ชายชราหนวดทรงแปดอักษรก็เดินจ้ำอ้าวเข้าไปในห้องโถงกลางบ้านของตระกูลลู่ทันที
“โธ่ ท่านผู้นำลู่ ในที่สุดผมก็ได้เจอท่านสักที คราวนี้ผมมีเรื่องใหญ่จะมาบอกท่านครับ!”
ทันทีที่ชายชราหนวดทรงแปดอักษรเห็นลู่ชิงเฟิง สีหน้าของเขาก็พลันตื่นเต้นขึ้นมา