กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 298 ไม่นึกเลยว่าเรื่องจะบานปลายเร็วขนาดนี้……
ฉางซุ่ยซุ่ยหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกขณะมองเจิ้งกังซาน
คนอื่นเวลาเปลี่ยนที่ทำงานมักจะนำของฝากท้องถิ่นติดไม้ติดมือมาด้วย แต่เธอกลับทำตรงกันข้าม คือหอบเอาเวชระเบียนมาเป็นปึก
“ได้ค่ะ ขอบคุณผู้อำนวยการ” ฉางซุ่ยซุ่ยเหลือบมองเจิ้งกังซานแวบหนึ่ง จากนั้นจึงหันไปทางลู่ชิงเฟิงแล้วกล่าวว่า “ท่านผู้นำลู่ หลังจากฉันไปถึงเมืองหลวงแล้ว คุณสามารถมาหาฉันได้ตลอดเวลาเลยนะคะ อย่างไรเสียพวกเราก็ถือว่ามีความสัมพันธ์อันดีต่อกันแล้ว”
ลู่ชิงเฟิงรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาวูบหนึ่ง “ได้ ได้ ได้ ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะไม่เกรงใจแล้วนะ……”