กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 159 ไม่อยากเพิ่มความหนักใจให้เขาอีกแล้ว
ฉางซุ่ยซุ่ยส่ายหน้า “ไม่ได้ กำไลวงนั้นมันยอมรับนายไปแล้ว แต่ว่า...”
ดวงตาคู่งามของเธอพลันโค้งขึ้นเล็กน้อย “ฉันสามารถขนของออกมาจากมิติของเธอได้นะ แต่ของมันเยอะเกินไป ฉันขนคนเดียวค่อนข้างเหนื่อย”
เซี่ยอวี้มองดวงตาที่เป็นประกายสดใสของเธอ ซึ่งดูเหมือนกำลังรอคำชมอยู่เต็มเปี่ยม
เขาอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปหยิกแก้มเธอเบาๆ แล้วเอ่ยรับมุกอย่างว่าง่าย “ซุยซุยของพวกเราทำไมถึงเก่งขนาดนี้เนี่ย”
ฉางซุ่ยซุ่ยฟังน้ำเสียงพึมพำที่แฝงไปด้วยความเอ็นดูของเขา ทีไรที่เขาพูดคำว่า ‘ซุยซุยของพวกเรา’ เธอก็รู้สึกใจเต้นแรงจนแทบละลายทุกที
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ แต่ก็ไม่สามารถระงับอาการหัวใจที่เต้นรัวตรงกลางอกได้เลย