กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 105 เขามันเป็นตัวอะไรกัน!
ฉางซุ่ยซุ่ยค่อย ๆ เอียงศีรษะเบา ๆ เงียบ ๆ ดวงตาคู่นั้นที่เดิมจ้องมองเซี่ยอวี้อยู่ก็เบี่ยงออกไป ไม่มองใบหน้าหล่อเหลาของเขาอีก
หล่อนพิงพนักเก้าอี้เบา ๆ มองทิวทัศน์นอกหน้าต่างอย่างเงียบ ๆ โดยไม่รู้ตัวก็พิงพนักเก้าอี้หลับไป
แสงแดดลอดผ่านม่านที่ปิดครึ่งหนึ่ง สาดเป็นดวง ๆ ลงบนใบหน้าของหล่อน
ทำให้ความเงียบสงบในรถเพิ่มความอบอุ่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เซี่ยอวี้เห็นดังนั้นก็ค่อย ๆ ขยับเข้าไปเงียบ ๆ ปรับท่านั่งของหล่อนให้มั่นใจว่าหล่อนจะหลับได้สบายขึ้นอีกหน่อย
ตั้งแต่หล่อนเพิ่งขึ้นรถ เซี่ยอวี้ก็เห็นรอยคล้ำจาง ๆ ใต้ดวงตาของหล่อนแล้ว