กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 99 อะไรที่ฉันชอบ ก็ให้ฉันหมดเลยไหม
ฉางซุ่ยซุ่ยเพิ่งตระหนักขึ้นมาทันทีว่า เซี่ยลี่เย่หายไปจากสายตาจริง ๆ
เธอยังคิดว่าเมื่อสักครู่ตอนที่ผู้ใหญ่คุยธุระกัน เขาเป็นเด็กคนหนึ่งคงรู้สึกเบื่อ จึงแอบหลบออกไปเล่น
ไม่คิดว่าเขาจะกลับไปเอาวัตถุดิบทำอาหาร
ดวงตาสีดำของเซี่ยอวี้มองฉางซุ่ยซุ่ย มุมปากเผลอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ โดยไม่รู้ตัว “ตอนนี้เราไปรอที่ห้องครัวสักครู่ก่อนได้ เขาน่าจะมาถึงในไม่ช้า”
เสียงของเขาทุ้มต่ำและมีเสน่ห์ชวนฟัง ทำให้คนฟังรู้สึกอุ่นใจอย่างไม่รู้ตัว
เธอพยักหน้าเบา ๆ แล้วเดินไปด้านหลังเซี่ยอวี้ จากนั้นเข็นรถเข็นอย่างเป็นธรรมชาติ