กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 92 เงื่อนไขอะไร?
เซี่ยเสี่ยวฮวาคิดในใจเช่นนั้น แต่สีหน้าก็ยังคงแสร้งทำเป็นน้อยอกน้อยใจแล้วเอ่ยว่า “แม่ ฉันผิดไปแล้ว ฉันเชื่อฟังแม่ พรุ่งนี้ก็จะกลับไปที่ตำบล...”
จ้าวซิ่วหลานเห็นเซี่ยเสี่ยวฮวายอมอ่อนข้อ สีหน้าจึงค่อยดูดีขึ้นมาบ้าง “เอาล่ะ รอพรุ่งนี้ ฉันจะเอาของติดมือให้เธอหิ้วกลับไปด้วย จะได้ไม่ต้องให้แม่สามีของเธอมาคอยบ่นเธออีก”
“อืม เข้าใจแล้ว แม่”
เซี่ยเสี่ยวฮวาก้มหน้าขานรับคำหนึ่ง จากนั้นจึงเดินออกจากห้องโถงกลางบ้านไป
หึ! คอยดูเถอะ เดี๋ยวก็มีวันที่หล่อนต้องเสียใจ!
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
ขอบฟ้าเพิ่งจะเริ่มสาง ในอากาศยังคงหลงเหลือไออุ่นจาง ๆ ของช่วงปลายฤดูร้อนและกลิ่นอายความสดชื่นของน้ำค้างยามค่ำคืน
ฉางซุ่ยซุ่ยกำลังสะลึมสะลืออยู่ ก็ถูกคนปลุกให้ตื่นเสียแล้ว