กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 73 น่าจะไม่ได้โกรธหรอกมั้ง?
“สหาย...สหายเยาวชนปัญญาชนฉาง?” เซี่ยอวี้มองคนที่เดินเข้ามาด้วยความไม่แน่ใจนัก
แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่ทันสังเกตว่าน้ำเสียงที่เขาเอ่ยออกมานั้นแหบพร่าเพียงใด
ราวกับว่าภาพตรงหน้านี้ดูเลื่อนลอยเกินจริง จนเขาไม่กล้าเชื่อโดยง่าย
เขากำหมัดแน่นจนกระทั่งรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่มือ เขาจึงตระหนักได้อย่างชัดเจนว่า...
เป็นฉางซุ่ยซุ่ย เธอได้กลับมาอย่างครบสามสิบสองแล้ว
การปรากฏตัวของเธอเปรียบเสมือนแสงแดดที่อบอุ่นที่สุดในฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งช่วยปัดเป่าความหม่นหมองในลานบ้านให้จางหายไปในทันที
แววตาของเซี่ยอวี้ฉายแววไม่อยากจะเชื่อ