กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 ตบมันเลย
เห็นเพียงร่างน้อยที่เดิมทีกอดผ้าห่มอยู่ ขอบตาแดงก่ำ น้ำตาเม็ดโตไหลรินลงมาจากขอบตา ดูแล้วช่างน่าสงสารจับใจ
“เธอ เธออย่าร้องไห้เลย”
เซี่ยอวี้ก่อนปลดประจำการอยู่ในกองทัพมาตลอด รอบตัวมีแต่พวกผู้ชายหยาบกระด้างที่เลือดตกยางออกก็ไม่เสียน้ำตา พอมาเจอยุวชนปัญญาชนตัวน้อยที่บอบบางอ่อนหวานแบบนี้ เขาก็ไม่รู้จะทำอย่างไรจริง ๆ
ฉางซุ่ยซุ่ยกะพริบตาที่เปียกชื้น “นาย นายรับปากฉันว่าจะให้ฉันรักษาขาให้ ฉันก็จะไม่ร้องไห้...”
ตอนที่เธอพูดประโยคนี้ยังสูดจมูกไปด้วย แกล้งทำเป็นเช็ดน้ำตาแล้วแอบชำเลืองมองเซี่ยอวี้ พอมองดูท่าทางทำอะไรไม่ถูกของเขา ฉางซุ่ยซุ่ยก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจในใจ
ผู้ชายคนนี้ช่างใสซื่อ... หลอกง่ายจริง ๆ