กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 439 เทียนเชวียจากไป ประกาศชื่อ
โครมมม!
แรงสั่นสะเทือนยังคงดำเนินต่อไป วิหารฟ้าใสที่เคยโอ่อ่าด้านล่างหายไปแล้ว ท้องฟ้ามืดมัวจนน่ากลัว
กลางท้องฟ้า มิติแตกออก เศษมิตินับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงสู่เหวลึกเบื้องล่าง
ราวกับวันสิ้นโลก
ผู้อาวุโสและศิษย์ของวิหารฟ้าใสหมอบคุกเข่ากับพื้น กลัวจนจิตวิญญาณสั่นสะท้าน
พวกเขาไม่เคยกลัวขนาดนี้มาก่อนเลย
บทสนทนาที่ได้ยินกับหู ทำให้พวกเขาทั้งกลัว ทั้งศรัทธาก็สั่นคลอน
พวกเขาทั้งหมดนี้ สำหรับบรรดาเทพแล้ว ช่างเหมือนสัตว์เลี้ยงที่ถูกขังไว้ ถูกปล้นอายุขัย... ยิ่งไปกว่านั้น ชีวิตของสรรพชีวิตทั้งแดน ไม่เคยอยู่ในสายตาพวกเขาเลย จะตายจะอยู่ก็ไม่สน!