กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 ข้าผู้เป็นมหาเทพ... มาแล้ว
“ท่านผู้อาวุโสตั๋วเทียน ผมคงไม่ต้องใช้หรอกนะครับ?”
อ๋าวเทียนพูดด้วยสีหน้าลำบากใจ
“ต้องใช้สิ!” ตั๋วเทียนจ้องอ๋าวเทียนตาเขม็งแล้วพูดเสียงต่ำ “ถ้าถึงตอนนั้นคุณชายลงโทษขึ้นมา เจ้าจะไม่ร่วมทุกข์กับข้าหรือไง?”
อ๋าวเทียนถึงกับไปไม่เป็น ยังมีแบบนี้ด้วย แล้วก็ถอนใจ “เอาเถอะ”
“หึ อย่างนี้ค่อยยังชั่วหน่อย” ตั๋วเทียนหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง ไม่นาน สายตาของเขาก็ถูกของบางอย่างบนโต๊ะดึงดูดไปอีกครั้ง......
เขาเดินผ่านสายตาตกตะลึงของเหลิ่งเซ่าไปหยิบถุงบรรจุภัณฑ์ทรงสี่เหลี่ยมขนาดเท่าฝ่ามือขึ้นมาถุงหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ พลางมองลวดลายรูปหัวใจบนถุงแล้วพึมพำ “อาเซ่า นี่มันอะไร กินได้เหรอ?”