กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 391 เขี้ยวพิษ “หมดอายุ”
ฝู... ฝูซัง?
นั่นมันอะไรกัน?
พอได้ยินลู่หนานจั๋วพูด สี่คนของตัวเทียนก็รีบหยุดมือที่ทำค้างอยู่ แล้วหันไปมองเขาอย่างว่าง่าย
เต้าหู้เหม็นชิ้นสุดท้ายที่เหลืออยู่ในจาน ถูกพวกเขาแย่งกันจนแตกละเอียดเป็นเศษไปแล้ว...
มีเพียงเหลิ่งเซ่าที่สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ถ้าลู่หนานจั๋วไม่พูดขึ้นมา เขาคงลืมประเทศฝูซังไปแล้ว
“ใต้เท้า ฝูซังเป็นประเทศหนึ่งบนดาวสีครามครับ ท่าน... ท่านรู้ได้ยังไง” เหลิ่งเซ่าคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วมองลู่หนานจั๋วถามอย่างนอบน้อม
“พวกเขาพูดกันเอง”
ลู่หนานจั๋วหันไปทางชายวัยกลางคนตัวเตี้ยสองคนข้างแผง แล้วพูดเรียบ ๆ
ทันใดนั้น เหลิ่งเซ่ากับตัวเทียนและคนอื่น ๆ ก็หันขวับไปมอง