กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 365 ข้ออ้างที่ห่วยแตก
เหล่าผู้แข็งแกร่งที่สุดจ้องมองซืออู๋หยาไม่วางตา
ไม่รู้ว่าที่เขาหายหน้าหายตาไปหลายล้านปีนั้นไปไหนมาบ้าง......
อู่ฉิงที่อยู่ข้างหลังมองซืออู๋หยาที่ปรากฏตัวขึ้นแล้วก็เหม่อไปครู่หนึ่ง ริมฝีปากแห้งผากพึมพำเบาๆ “เจ้า...เจ้าตำหนัก”
“เหอๆ พี่ซือ ถ้ามาช้าอีกนิด อู่ทงของตำหนักเทพยุทธ์สวรรค์เจ้านี่คงโดนข้าฆ่าตายคามือแน่”
ตอนนี้เอง ตั๋วเทียนก็ส่งเสียงทางจิตมาพลางยิ้มแหยๆ ที่ไม่ได้ยิ้มจริง
ซืออู๋หยายิ้มบางๆ “อ้อ งั้นเหรอ ข้าเพิ่งกลัวอยู่ว่าเจ้าจะสู้ไม่ไหวซะอีก”
หน้าตั๋วเทียนดำลงทันที
“ว่าแต่แขนเจ้าเป็นอะไรไป? ใช้การไม่ได้แล้วรึไง?” ซืออู๋หยายังถามต่อ
ตั๋วเทียนเงียบ ไม่ตอบ พูดกับซืออู๋หยาไปก็ไม่มีประโยชน์