กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 321 ข้าผู้เป็นมหาเทพนี่แหละคือที่พึ่ง
พอคำพูดของตัวเทียนจบลง
ตอนนี้อากาศนอกแดนลับหมาป่าสวรรค์เหมือนจะแข็งค้างไปหมด
ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างนิ่งไป จากนั้นความเย็นยะเยือกก็ผุดขึ้นในใจอย่างห้ามไม่อยู่!!
เตี๋ยโยวกับประมุขวิหารที่สามจ้องไปที่ตัวเทียนด้วยสายตาเย็นชาลงเรื่อย ๆ ผู้ชายวัยกลางคนคนนี้มีที่พึ่ง หรือไม่กลัวตายจริง ๆ กันแน่?
สวีหลิวชิงถึงหน้าตาจะตกใจ แต่ในใจกลับดีใจจนแทบคลั่ง
วิเศษจริง ๆ!
เขาหมั่นไส้ตัวเทียนคนนี้มานานแล้ว ตอนนี้เขาพูดจาหยิ่งยโสดูถูกแบบนั้นต่อหน้าชางเสีย แถมมีคนยืนดูอยู่เต็มไปหมด ขนาดนี้หน้าชางเสียจะวางไว้ที่ไหน?
ชางเสียต้องโกรธสุด ๆ แน่!