กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 314 ฉู่เฟยผู้หลงตัวเอง สวีหลิวชิงผู้พังทลาย เหลยเชียนหยวนขาอ่อน
“เอ๊ะ ต้วนจิน ไม่คิดเลยว่านายจะมาถึงที่นี่ตั้งแต่เนิ่น ๆ?”
ตอนที่ต้วนจินกำลังกำหมัดแน่น หน้าตาบิดเบี้ยว ก็มีคนอีกสองคนเดินเข้ามา
ก็คือหลู่กังกับหลู่หวานสองพี่น้อง
หมัดของต้วนจินคลายลงทันที สีหน้ากลับเป็นปกติ เขามองหลู่กังกับหลู่หวานแวบหนึ่ง ในใจยิ่งหงุดหงิด!
‘วันนี้จะได้มรดกนี้ไป คงจะยากมาก!!’
“ฮึ่ม มรดกก็แล้วแต่ฝีมือใครกันไป!”
ต้วนจินฮึ่มออกมาทีหนึ่ง พุ่งตรงไปทางประตูตำหนัก ฉู่เฟยเข้าไปแล้ว เขาไม่มีเวลาให้เสียอีก!
เห็นท่า หลู่กังขมวดคิ้ว ตะโกนว่า “เสี่ยวหวาน เราไปกัน!”
พูดจบ ก็รีบไล่ตามต้วนจินไปอย่างใจร้อน