กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 กลิ่นดินปืนคลุ้ง หนึ่งสิ่งย่อมสยบอีกสิ่ง
แดนลับหมาป่าสวรรค์
แดนลับหมาป่าสวรรค์ไม่ได้น่าขนลุกอย่างที่คิด ตรงกันข้าม บรรยากาศกลับทำให้รู้สึกสบาย ๆ เสียด้วยซ้ำ
ใบไม้เหลืองแห้งร่วงกระจายเต็มพื้นดิน
เทียบกับข้างนอกแดนลับหมาป่าสวรรค์แล้วแทบไม่ต่างกัน ข้อแตกต่างเดียวคือข้างนอกเหมือนฤดูใบไม้ผลิ ส่วนที่นี่เหมือนฤดูใบไม้ร่วง
แต่ทั้งสองที่ก็มีหมอกคลุมทั่วเหมือนกัน
จู่ ๆ ก็มีจุดแสงนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมา แล้วค่อย ๆ รวมตัวกันกลายเป็นชายชุดขาว
ลู่หนานจั๋วยืนนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาลึกของเขาเป็นประกายแวบหนึ่ง เขาเอามือไพล่หลังแล้วก้าวออกไปทางหนึ่งอย่างไม่เร่งร้อน
แปะ
อ๋าวเทียนลงแตะพื้นเบา ๆ