กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 269 ฤดูหนาวนั้น
แสงไฟจากบ้านเรือนนับพันหลังสั่นไหวอยู่ในคืนที่หิมะตกนี้
ท้องฟ้ายามค่ำคืนถึงจะตกหิมะอยู่ แต่ก็ไม่หนาวเหมือนแต่ก่อน หิมะคืนนี้เหมือนเป็นของขวัญที่ฟ้าเมตตาหยิบยื่นให้......
อ่อนโยนกว่าแต่ก่อนมากทีเดียว......
“หนูเป็นลูกเต้าเหล่าใครกัน หลงทางมาใช่ไหม?”
คนที่พูดคือผู้หญิงคนหนึ่ง ใส่เสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยรอยปะ นางคล้องตะกร้าไม้ไผ่ที่คลุมด้วยผ้าขาดไว้บนแขน
ตอนนี้นางกำลังมองไปที่มุมกำแพงด้วยสายตาเวทนา
เด็กผู้ชายคนหนึ่งในเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ตัวมอมแมมไปทั้งตัว กำลังขดตัวอยู่ในมุมด้วยความตกใจ ตัวเขาผอมแห้งมาก......