เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 254 เจินอู่ถามโทษ รอข้าผู้เป็นมหาเทพไว้เถอะ
“บังอาจ...บังอาจ!!!”
เหลิ่งเซ่ากุมหัวใจที่เจ็บแปลบแล้วตะโกนลั่น เขารู้สึกว่าตัวเองเริ่มหายใจไม่ทัน!
พวกผู้อาวุโสพวกนี้ปกติตะโกนเรื่องหลักคำสอนของลัทธิได้สนุกสนานเหลือเกิน ดูยังไงก็เหมือนคนกระดูกเหล็กทั้งนั้น
ตั้งแต่ลัทธิฝังเทพก่อตั้งมาแสนกว่าปี มีวิกฤตมาบ้าง แต่ตกอยู่ในสถานการณ์จนมุมแบบนี้ นี่เป็นครั้งแรก!
ใครจะไปคิดว่าพอถึงยามจนมุม นิสัยที่แท้จริงของเหล่าผู้อาวุโสก็เผยออกมา ไม่นึกเลยว่าลัทธิฝังเทพของเขาจะเลี้ยงคนเนรคุณขี้ขลาดตาขาวไว้เป็นฝูง!
แถม...แถมยังพูดจาเป็นตุเป็นตะว่าตัวเองทำหน้าที่ผู้อาวุโสได้ไม่ดี ขอกลับบ้านเกิดไปปิดประตูสำนึกผิด
“ข้ออ้างมันช่างกากจริง ๆ...”
“ข้อแก้ตัวมันช่างห่วยแตกที่สุด!!!”
เหลิ่งเซ่าพูดไปพูดไป จู่ ๆ ก็คำรามออกมาอย่างสุดเสียง!