กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 211 ปล่อยใจไปทั่วฟ้าและดิน มหาเทพพึงเป็นเช่นนี้
ตรงนี้
ชุดขาวราวหิมะใต้แสงเมฆแดงเอ่ยขึ้นเบา ๆ
“ข้าผู้เป็นมหาเทพมีคำหนึ่ง พวกเจ้าจะฟังก็ได้ ไม่ฟังก็ได้”
เมื่อได้ยินเสียงทุ้มนุ่มเลื่อนลอยจากยอดหุบเขายักษ์ดังมา
หมื่นเผ่าหวาดหวั่น รีบทนเจ็บก้มตัวคำนับ เงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ!
“แม้เผ่ามารต่างแดนจะสิ้นแล้ว แต่ท้องฟ้าดาราไร้ขอบเขต ในท้องฟ้าดาราไม่ได้มีแค่เผ่ามารต่างแดน ยิ่งไม่ใช่แค่เทียนฉี่ ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะมีใจเกรงขามและใจระวังไว้เสมอ อย่าได้ผ่อนคลาย”
“นี่คือ...คำเตือนสุดท้ายของข้าผู้เป็นมหาเทพที่มีต่อพวกเจ้า”
ลู่หนานจั๋วพูดจบ มองหมื่นเผ่าลึก ๆ หนึ่งครั้ง แล้วก็แตกสลายราวอนุภาค หายไปในแสงตะวันยามเย็น