กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 โซ่ตรวน
ลู่หนานจั๋วเอามือไพล่หลังแล้วหันตัวกลับ ใบหน้ากลับคืนเป็นแบบปกติแล้ว
มหาเทพยังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้จริง ๆ!!!
หลงป้าชางมองชุดขาวใต้แสงจันทร์ตรงหน้า ใบหน้าคุ้นตาที่นิ่งเรียบไม่สะทกสะท้าน และดวงตาลึกดั่งเหวที่สลักอยู่ในความทรงจำ...
ดวงตาคู่นั้นของคนแก่หดแคบลง ร่างที่ชราสั่นสะท้านอย่างแรง ริมฝีปากขยับเล็กน้อย แต่ลำคอแห้งผากจนพูดไม่ออก
จู่ ๆ ก็นึกถึงจอภาพยักษ์ที่บดบังฟ้าดินเหนือห้าทวีปเมื่อไม่กี่วันก่อน กับเสียงที่หยิ่งผยองเหนือใครทั้งสิ้น ตอนนั้นรู้สึกคุ้น ๆ แต่ก็นึกไม่ออก
ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว
ปัง!
หลงป้าชางคุกเข่าข้างหนึ่งกระแทกลงพื้นอย่างแรง มือทั้งสองที่สั่นเทาวางไว้ตรงหน้าผาก