กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 ทั้งชีวิตนี้ข้าไม่ยอมใคร
วันรุ่งขึ้น
แสงเงิน ๆ ของรุ่งเช้าค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงเรื่อ แสงแดดยามเช้าสาดกระทบขอบหน้าต่างของตึกนับไม่ถ้วนในเมืองฉานหยาง
ลู่หนานจั๋วนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงเหมือนพระแก่รูปหนึ่ง ลืมดวงตาคมลึกขึ้นเล็กน้อยมองแสงอรุณนอกหน้าต่าง สีหน้าเรียบนิ่งไม่มีความรู้สึกอะไรเลย
ก๊อก ๆ ๆ!
“คุณชาย คุณชาย! ออกไปเที่ยวกันไหม?”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น ด้านนอกประตูมีเสียงของตั๋วเทียนดังขึ้นอย่างนอบน้อม
แอ๊ด ประตูเปิดออก
ลู่หนานจั๋วยืนอยู่ตรงหน้าตั๋วเทียนโดยไม่พูดอะไร แค่มองเขาเงียบ ๆ ด้วยสายตาลึก ๆ...
“เอ่อ ฮ่า ๆ คุณชาย ตั๋วเทียนล้อเล่นน่ะ เมื่อวานเพิ่งไปเที่ยวมา ตอนนี้ยังไม่อยากเที่ยวหรอก”