กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 อินอิน ตราตรึงใจ
ในเมืองลั่วอวิ๋น
เสียงร้องกังวานที่ฉีกผ่านท้องฟ้าเมื่อครู่ ทำให้สี่คนของหน่วยสังหารมารที่สลบอยู่ใต้ซากปรักหักพังกลางเมือง นิ้วมือกระดุกกระดิกเบา ๆ ราวกับใกล้จะฟื้นขึ้นมา
ผ่านไปครู่หนึ่ง
หยานเป็นคนแรกที่ลืมตา เม้มริมฝีปากแห้งผาก มองไปรอบ ๆ ซากปรักหักพังอย่างเลือนราง แล้วลุกขึ้นลากร่างกายที่เจ็บปวดเดินโซซัดโซเซมาหาอิ๋น ตบใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบเลือดของเขาเบา ๆ พลางยิ้มแห้ง ๆ พูดว่า
“นี่ อิ๋น... ไม่ตายใช่ไหม? ถ้าไม่ตายก็ตื่นสิ...”
แล้วหันไปมองอีกสองคนที่นอนอยู่กับพื้น ออกแรงตะโกนว่า “โซ่ว! เฟิง! ตื่นสิ เรา... ชนะแล้ว ไอแค่ก ๆ!”
“หยาน ข้าตื่นแล้ว เจ้าเลิกตบหน้าข้าได้ไหม”