กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ปะทุได้ทุกเมื่อ
ที่ประตูเมืองใหญ่หงเทียน เงียบกริบราวกับไม่มีชีวิต
ได้ยินแบบนั้น สยงเจิ้นก็มองคนชุดขาวตัวนั้นด้วยความตื่นตระหนก ตอนนี้เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองควรไปได้หรือไม่ควรไป...
“ยังไม่รีบไสหัวไปอีก! ไม่ได้ยินที่คุณชายพูดเหรอ?!”
หลิ่วเยียนจ้องสยงเจิ้นแล้วตวาดเสียงเย็น
สยงเจิ้นสะดุ้งด้วยความกลัว แต่ครั้งนี้เขารู้แล้วว่าอีกฝ่ายพูดจริง เงยหน้ามองสยงหลีสองคนที่อยู่บนกำแพงเมืองซึ่งดูซูบหมดแรง กัดฟันแน่นแล้วถอยพรวดออกไป
“พี่ใหญ่! รอข้าด้วย!”
เสียงสยงเจิ้นตะโกนแหบแห้งดังมา แต่ตัวเขาหายไปแล้ว
“ฮึ”
หลิ่วเยียนส่งเสียงฮึในคอ ดูถูกจนสุดใจ นางรู้ดีถึงความสามารถของคุณชาย ไม่ต้องพูดถึงแค่แดนเทียนซินเล็ก ๆ นี้ ต่อให้อยู่กลางใจดินแดนเป่ยเสวียน นางก็ไม่หวั่นสักนิด