กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 55 ฟ้ามืดแล้ว
กลางคืนค่อย ๆ มาเยือน แสงจันทร์สีเงินสาดลงทั่วพื้นดิน ทำให้เหวกลืนเทพดูยิ่งลึกลับเข้าไปอีก...
ม่านตาข่ายแสงรูปทรงคล้ายชามยักษ์ยังคงคว่ำครอบทุกคนไว้ แสงสีขาวบนนั้นส่องวูบวาบ
ในยามค่ำคืนแบบนี้ ดูงดงามอร่ามตาไปอีกแบบ
ตรงนั้นเงียบสนิท ไม่มีเสียงใดเลย
ทุกคนอาศัยแสงจันทร์กับแสงขาวจาง ๆ ที่แผ่ออกมาจากตาข่ายนั้น
มองไปที่ร่างกลางวงที่ยืนเอามือไขว้หลังอยู่อย่างเคารพเทิดทูน
“มหา...มหาเทพ...ข้ายินดีรับใช้ท่าน...ขอร้องล่ะ...”
ร่างวิญญาณมารต่างแดนคุกเข่าหมอบทั้งตัวสั่น พูดเสียงแหลม กลิ่นอายมารพวยพุ่งออกมาจากหีบดำข้าง ๆ ทีละระลอก พยายามพยุงวิญญาณของมันไว้
มันไม่กล้าขัดขืนจริง ๆ