กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 333 ผีสองตัวที่หาความตายเอง
เซียวรุ่ยเฉินหันกลับไป เห็นสีหน้ายิ้มแบบ “สมน้ำหน้าผู้อื่น” เช่นนี้ของนาง ก็ส่ายศีรษะอย่างจนใจ
[เด็กก็คือเด็ก นางจะไปรู้ได้อย่างไรว่าหยางเหลิ่งเฟิงสวมเขาให้เสด็จปู่ของนาง ช่างน่าอัปยศเพียงใด]
[คู่สุนัขชั่วนั้นตายแน่!]
ฟู่หย่าที่อยู่ห่างออกไปไม่ได้ยินเสียงในใจของเซียวรุ่ยเฉิน นางหัวเราะเสร็จก็ก้มตัวลง กล่าวกับนางกำนัลว่า
“เจ้าไม่เป็นไรแล้ว ฮ่องเต้จะไม่ประหารผู้ที่พูดความจริง”
นางกำนัลเหงื่อโทรมกาย คุกเข่ากราบนางว่า
“ขอบคุณเซียนหญิงน้อยเป็นอย่างยิ่ง”