กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 327 อำลาอนุฉู่
ฟู่หย่าได้ยินเสียงในใจของเขา จึงเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมใสแจ๋วเต็มไปด้วยความสงสัย……
[เสี่ยวซานกับเสี่ยวซื่อเป็นเจ้าหมูน้อยหรือ?]
[เสด็จปู่ฆ่าพวกตัวน้อยน่ารักที่เลี้ยงไว้ในจวนท่านพ่อคนที่สอง แล้วเอาไปตุ๋นซีอิ๊วหรือ?]
กวาดตามองอาหารเนื้อบนโต๊ะ แล้วเห็นเซียวรุ่ยเฉินก้มศีรษะอย่างห่อเหี่ยวไม่ยอมแตะเนื้ออีก ฟู่หย่าพลันหมดความอยากอาหาร
[ท่านพ่อเจ้าข้า หยาเอ๋อร์รู้ว่าท่านพ่อเสียใจแล้ว]
“กินสิ รีบกิน”