กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 สตรีนางหนึ่งดุจตังเมเหนียว ท่านราชันจะสะบัดหลุดได้อย่างไร
อาจื่อก็ร้อนใจเช่นกัน
“ฮูหยิน ฟู่หย่าจะพาคุณชายน้อยหนีไปหรือไม่ หรือพาเขาไปขอทานเล่า”
ได้ยินเช่นนั้น ดวงตาสีหมึกของเซียวรุ่ยเฉินก็ชะงักค้าง!
[เหตุใดพวกนางจึงคิดไปถึงเพียงนั้น เปิ่นหวังพูดผิดหรือ]
เขากำลังจะอธิบายสักหน่อย ฮูหยินไป๋ก็คว้าแขนเขาไว้แน่นแล้วเบิกตากว้าง กล่าวอย่างโกรธเคืองว่า
“ฮ่องเต้รับปากว่าจะดูแลลูกข้าอย่างดี จะให้เขาเล่าเรียนอ่านเขียนในพระราชวัง เหตุใดบัดนี้จึงปล่อยให้เด็กสองคนออกจากวังไปเที่ยวเล่นตามอำเภอใจ”