กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 290 ท่านพ่อคนที่สอง? เปิ่นหวังไม่สอง ห้ามเรียกเช่นนั้น
เซียวรุ่ยเฉินถอนหายใจโล่งอก ยิ้มอย่างซื่อ ๆ ว่า
“เจ้ายอมตื่นเสียที ท่านพ่อยังนึกว่าเจ้าจะจากไปเสียแล้ว…”
ใช้ถ้อยคำไม่เหมาะสม!
เขาตบปากตัวเองเบา ๆ หัวเราะหึ ๆ “ตื่นขึ้นมาได้ก็ดีแล้ว ข้าจะไปกราบทูลเสด็จพ่อ”
เจ้าตัวน้อยจ๋า หากยังไม่ตื่นขึ้นมา เขาคงต้องถูกลงโทษให้ไปเฝ้าประตูสุสานหลวงแล้ว
บัดนี้เซียนหญิงน้อยผู้นี้ต่างหากคือแก้วตาดวงใจของเสด็จพ่อ