กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 261 พวกมันทั้งน่าเกลียดทั้งโง่เขลา มิใช่บิดาของเจ้า
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า……”
ครานี้แม้แต่จักรพรรดิเสี้ยวอู่ก็กลั้นเสียงหัวเราะไว้ไม่อยู่ ทรงตบเบา ๆ ที่ศีรษะของเขา
“คุณชายไป๋รู้จักข้อบกพร่องของตนเช่นนี้ ต่อจากนี้ไปจะตั้งใจอ่านตำราเรียนอักษรหรือไม่เล่า”
เห็นฮ่องเต้ยิ้ม หัวใจของไป๋จัวก็ปลอดโปร่งขึ้นมากในบัดดล บนใบหน้าน้อย ๆ ที่ชุ่มไปด้วยคราบเหงื่อ ดวงตาที่เรียวยาวก็สว่างไสวขึ้นมากนัก
“ข้าจะเรียนอักษรกับหยาเอ๋อร์ให้ดี”