กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 252 บุญคุณอันใหญ่หลวง จะตอบแทนอย่างไร?
นางมองฟู่หย่าด้วยความหวาดหวั่น มือน้อยของเด็กน้อยโบกพู่กัน แสงทองนับไม่ถ้วนที่ประทุออกมากระทบดังสนั่นกลางอากาศ ณ ที่ใดที่มันไปถึง ปราณทมิฬก็ดับสูญ...
เมื่อปราณทมิฬเส้นสุดท้ายสลายไปในห้อง พระสนมหลินจึงรู้สึกว่าทั่วทั้งร่างอบอุ่นขึ้น ภายในห้องก็สว่างขึ้นมากนัก
แต่ใบหน้าขาวผ่องงดงามของเซียนหญิงน้อยกลับเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ดวงตาดำราวองุ่นคู่นั้นเป็นประกายฉ่ำวาว สีหน้าน้อย ๆ ยังคงเคร่งขรึม
นางเก็บพู่กันขนหมาป่าแล้วถอดรองเท้าขึ้นเตียง เอ่ยกับพระสนมหลินว่า
“ประคององค์หญิงไว้ ให้องค์หญิงนั่งดี ๆ อย่าขยับ”
พระสนมหลินชะงักด้วยความประหลาดใจ
นาง...นางจะถ่ายปราณแท้รักษาโรคให้ลูกสาวหรือ?