กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ฮ่องเต้ก็น่าสงสาร สมบัติเซียนไปเป็นเพื่อน
จักรพรรดิเสี้ยวอู่จ้องเขม็ง ครุ่นคิดอยู่นานกว่าจะเอ่ยอย่างเจ็บแค้นว่า
“ตายเสียได้ก็ดี! ตายเสียได้ก็ดี! เรานับว่ามันไปเป็นเพื่อนตายให้องค์ชายหกก็แล้วกัน!”
“เจ้าสำนัก! เจ้าสำนัก!”
ศิษย์ของฮุ่ยหรูคุกเข่ากับพื้น ร่ำไห้ด้วยความตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก…
ติดตามมหาปรมาจารย์ฮุ่ยหรูมาสามปี เขาไม่เคยเห็นภาพน่าขนพองสยองเกล้าเช่นนี้เลย
ไม่มีผู้ใดเห็นว่าเด็กหญิงน้อยผู้ก่อ “กลั่นแกล้ง” กำลังปิดปากน้อย ๆ ของนางแล้วแอบหัวเราะ…